وتشهد أو نباشد سنّت است كه به تبعيّت امام به عمل آورد ، لكن در جائى كه محلّ تشهد أو نيست بهتر آن است كه بر سر پا نشسته تشهد خواند ، ودر وقت سلام امام بهتر است كه مشغول شود به صلوات فرستادن بر محمّد وآل محمّد تا امام سلام آخر را دهد ، پس برخيزد وآنچه از نمازش باقي مانده تمام كند . ودر دو ركعت آخر امام كه [ ركعت ] اوّل مأموم باشد ؛ به قدر مقدور حمد وسوره را بخواند هر چند كه امام به عوض تسبيح [ سوره حمد ] قرائت كرده باشد . واگر قبل از فراغ امام به ركوع رود ؛ قطع كند وبه امام ملحق شود . واگر در حين اقتداء نداند كه ركعت چندمين امام است از مأمومين استعلام كند وبه اشاره از ايشان معلوم نمايد « 1 » ، وبا عدم امكان استعلام نظر به خواندن حمد اشكال به هم مىرسد « 2 » ، شايد بنابر دو ركعت اوّل گزاردن أقوى باشد ، واگر بعد از نماز خلافش معلوم شود « 3 » أحوط اعاده است ، واللّه يعلم . سؤال خصز [ 697 ] : أيّ ظرف يضاف إن لم تضفه * لسوى ما أضفت مع حرف عطف لم يجز ، والحروف قد جاء فيها * مثل هذا بيّن لنا أيّ حرف « 4 » جواب : هو الظرف في قولك « 5 » : بيني وبينك اللّه ، وما جاء « 6 » من الحروف مثل هذا في مثل قولك : أخزى الكاذب منّي ومنك . سؤال خصح [ 698 ] : ولام طلّقت كلما ثلاثا * طلاقا ليس يعقبه اجتماع

--> ( 1 ) ه‍ : كند . ( 2 ) الف : مىرساند . ( 3 ) ه‍ : گردد . ( 4 ) لاحظ ! الأشباه والنظائر : 4 / 241 . ( 5 ) في ب : قوله . ( 6 ) كذا في النسخ ، والظاهر الصحيح : وقد جاء .